Διαβητικό Πόδι

Γυναίκα 58 ετών με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 από 12ετίας, προσήλθε λόγω άλγους στην έξω επιφάνεια του 2ου δακτύλου του αριστερού ποδός από 2μήνου και πλέον. Η ασθενής τελούσε υπό εντατικοποιημένο σχήμα ινσουλινοθεραπείας επί μακρόν, με 2 ενέσεις βασικής ινσουλίνης και 2 ενέσεις ταχείας δράσης ινσουλίνης. Δεν είχε άλλα προβλήματα υγείας. Προσκόμισε εργαστηριακό έλεγχο, που με εξαίρεση την τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης που ήταν 10,3 % (επιθυμητή τιμή <6,5 %) δεν είχε κάτι ιδιαίτερα εκτός των επιθυμητών ορίων.
Η κλινική εξέταση ανέδειξε παραμορφώσεις δακτύλων (βλαισοί μεγάλοι δάκτυλοι αμφοτερόπλευρα και εφίππευση δακτύλων και στα δύο πόδια). Στο σημείο που αλγούσε, διαπιστώθηκε η ύπαρξη τύλου (κάλλου). Αφαιρέθηκε ο ιστός και αποκάλυψε οστούν ορατό με γυμνό οφθαλμό. Τέθηκε η διάγνωση οστεομυελίτιδας, λόγω του άλγους. Η ασθενής υποβλήθηκε σε επιπλέον εργαστηριακό έλεγχο, που όμως δεν ανέδειξε αυξημένες τιμές δεικτών φλεγμονής. Παράλληλα, διενεργήθηκαν ακτινογραφίες στην περιοχή, που όμως δεν γνωματεύθηκαν ως παθολογικές. Καλλιέργεια που λήφθηκε από το σημείο ανέδειξε παθογόνο μικροοργανισμό. Λόγω αυξημένης κλινικής υποψίας, διενεργήθηκε μαγνητική τομογραφία στο πάσχον σημείο, που ανέδειξε οστεομυελίτιδα, δηλαδή λοίμωξη και φλεγμονή.
Η ασθενής αντιμετωπίσθηκε ως επί χρονίας οστεομυελίτιδας με διπλή αντιμικροβιακή φαρμακευτική αγωγή. Ενδιάμεσα πραγματοποιήθηκαν νεαροποιήσεις του τραύματος και αφαίρεση του αναπτυσσόμενου τύλου, που ανέστελλε την επούλωση. Συστήθηκε ειδικό υπόδημα αποφόρτισης του σημείου της φλεγμονής. Παράλληλα, τροποποιήθηκε το σχήμα ινσουλινοθεραπείας και εκπαιδεύτηκε η ασθενής στα ισοδύναμα τροφίμων. Στους 2 μήνες από την έναρξη της αγωγής, το τραύμα είχε κλείσει και η ασθενής πλέον βάδιζε κανονικά. Η αγωγή δεν διακόπηκε.
Η ασθενής αυτή αποτελεί περίπτωση ασθενούς με Διαβητικό Πόδι. Η αντιμετώπιση της κλινικής αυτής οντότητας απαιτεί επιθετική θεραπευτική αντιμετώπιση και συνολική προσέγγιση της πάθησης. Βασικές αρχές αντιμετώπισης είναι η αποφόρτιση του πάσχοντος άκρου, η έγκαιρη και επιθετική φαρμακευτική αγωγή και η συχνή νεαροποίηση του τραύματος.