Γενικά

Το αντικείμενο της Εσωτερικής Παθολογίας άπτεται της πρόληψης, διάγνωσης και αντιμετώπισης νοσημάτων που είτε είναι χρόνια, είτε παροδικά.  Σε συστήματα υγείας άλλων κρατών, υπάρχει σύμβουλος παθολόγος σε κάθε Κλινική Νοσοκομείου (λ.χ. Χειρουργικές Κλινικές), προκειμένου να επιλαμβάνεται των συμπαρομαρτούντων νοσημάτων των ασθενών που νοσηλεύονται.
Στο γνωστικό αντικείμενο της Εσωτερικής Παθολογίας εντάσσονται οι παθήσεις των ακόλουθων συστημάτων και κατηγοριών νοσημάτων:

  • Αναπνευστικού Συστήματος,
  • Πεπτικού Συστήματος,
  • Κυκλοφορικού Συστήματος,
  • Ουροποιο-γεννητικού Συστήματος,
  • Μυοσκελετικού - Ερειστικού Συστήματος,

  • Ενδοκρινικού Συστήματος,
  • Αιμοποιητικού Συστήματος,
  • Ρευματολογικών νοσημάτων,
  • Λοιμωδών νοσημάτων
  • Μεταβολικών νοσημάτων.

Ο ρόλος του παθολόγου έγκειται στην διαγνωστική προσπέλαση των παθήσεων και την αντιμετώπισή τους. Η Παθολογία ασκείται μέσω της λήψης του ατομικού και οικογενειακού ιστορικού, της κλινικής εξέτασης και της σύστασης εργαστηριακών και παρακλινικών εξετάσεων.  Όπου δε εξικνούνται τα όρια της ειδικότητας, είναι επιβεβλημένη η παραπομπή σε ιατρούς άλλων ειδικοτήτων, με βάση την ορθή ιατρική πρακτική.

Βιβλιογραφία

1. Longo DL, Harrison TR. Harrison's principles of internal medicine. 18th ed. New York: McGraw-Hill, 2012.

2. Cecil RL, Goldman L, Schafer AI. Goldman's Cecil medicine. 24th ed. Philadelphia, PA: Elsevier/Saunders, 2012.